Impostura de fumador [gamma]
Blogue persoal de Alexandre Insua

Non sabemos moito de economía, pero podemos compartir algunhas das nosas ideas sobre iso que algúns chaman crise económica. Sabemos o que pasou, lémolo. Sentimos falar moito das súas causas. Escoitamos que todo comezou polo que comezou. Agora ouvimos que hai que tomas medidas. Isto dino aqueles que antes clamaban polo estado sen corpo. Agora buscan papá estado…

« Desde o noso  punto de vista, hai moita diferenza entre as reformas do noso goberno e as que está a introducir Roosevelt en EUA. Nós traballamos para someter a economía ás necesidades sociais; eles, porén, aspiran a refuxiarse no paraugas estatal mentres chove, pero logo todo volverá a ser igual. », resumimos así o que lle dixo un estadista europeo nunha entrevista a H.G. Wells.

Iso pensamos nós.

{Esta foto de Marlon Brando toumouna William Claxton, fotográfo que se especializou en tomar instantancia de jazzistas. A súa luz apagouse esta semana; a súa web contiuará colgada, se calllar, un tempo... As que lle tomou a Benitio del Toro son, na miña opinión, as mellores que se lle tomaron a este actor}

Hai un par de días estiven a ver un documental de divulgación científica sobre como sería unha nave extraterrestre e como poderíamos reproducila. A conclusión da reportaxe é que, neste momento, a humanidade ten coñecementos teóricos para poder viaxar a outros lugares do universo.

O motor desa hipotética nave funcionaría sobre os principios da física do século XX baseados na teoría da relatividade. O que vén a dicir Einstein é que o espazo e o tempo son mesma cousa, algo así como un colchón dunha cama. Que ocorre cando me deito na cama? Que o colchón afunde. Do mesmo xeito ocorre con contínuum espacio-temporal, unha masa pode curvalo:

 

 

 

 

 

Cando unha masa chega a ser suficientemente grande non só "afunde" o continuum espazo-tempo, senón que crea ao seu redor un campo gravitacional tan forte que nin tan sequera a luz pode escapar del. Aparece unha rexión escura no universo, un buraco negro solitario.

Se imaxino que o universo é un folio, podería facer que esquinas opostas se tocasen só con dobralo.O mesmo podería facer co universo. Como? Moi simple.

Para ligar os dous planos só se necesita dúas masas suficientemente grande para que os seus campos gravitacionais se confundan e que se xere un wormhole.

 

 Un buraco de miñoca é, esencialmente, unha ponte entre dous puntos afastadísimos do universo. Ademais, dado que o espazo e o tempo veñen sendo unha mesma cousa unha mesma cousa, non só sería posíbel viaxar de aquí a outras galaxias, senón de agora a outros tempos.

Ligar cousas que non teñen unha ligazón paréceme fascinante. Buscar os vincallos acubillados do universo é unha tarefa aglaiante. Pregúntome se podemos achar outros buracos-vencello máis próximos. Non é máis que dobrar unha folla de papel para facer que se toquen ou seus extremos.