Impostura de fumador [beta]
Blogue persoal de Alexandre Insua

Onte fundouse unha nova organización estudantil nacionalista que ten carácter unitario porque aglutina diferentes ámbitos do ensino regrado. A constitución desta nova organización vén da man dos CAF e dos CAE e, aínda que os medios de comunicación pasaron con pés de la por esta nova, ten a súa importancia.

Estou moi orgulloso polas persoas que conseguiron chegar ata aquí porque no seu momento nós non o logramos. Fixemos outras cousas, fomos referentes, pero faltounos isto.

Como veterano dos CAE vivín o seu mellor momento, que coincidiu coa época en que Anxo Igrexas levaba a secretaría xeral, mesmo cheguei a formar parte da executiva nacional. Nesta época encabezamos a oposición estudantil á política reaccionaria que o PSOE primeiro e logo o PP practicaron desde o goberno central. Tamén diriximos a loita contra a política neoliberal dos gobernos de Fraga. Por ende, superamos ao “sindicato de esdudiantes”, non por manter unha loita sectaria, senón porque a súa estratexia distaba de defender os intereses do estudantado galego.

Gardo, tamén, moi bo recordo do meu paso polos CAF. Tocoume ser o responsábel do comité de Filoloxía, Tradución e Químicas, que contou cun grupo humano moi bo e tivo varios éxitos significados. Tamén lembro positivamente o noso traballo institucional, aínda que no mandato que fun elixido claustral tivemos que corrixir a acción institucional porque os compañeiros de quen tomamos o relevo cometeran certos erros. Por suposto, o noso mellor momento foi o conflito da LOU. No campus de Vigo superamos a consigna “siglas non” e os CAF foron un elemento vertebrador do movemento. En xeral, o movemento galego foi moi superior ao do resto do estado. O elemento diferencial que o explica é a presenza activa dos CAF. Penso que debemos reflexionar sobre ese conflito agora que temos certa distancia histórica.

Supoño que haberá xente que diga que isto é unha simple unificación de dous “chiringuitos” e que son catro gatos. A xente é moi mala. Aos meus compañeiros dos COMITÉS dígolles que dá igual o número, como se son dous, que quen di iso é, ou por envexa, ou por tribalismo mental; o importante é crear sinerxías polo ben do país.

O certo é que se ampliamos o ángulo de visión, observaremos tres fitos importantes. A CIG converteuse na segunda forza sindical en Galiza, o BNG obtivo un éxito este marzo e agora conflúe o movemento estudantil. Ábrese a expectativa dun ciclo de ascenso no nacionalismo. Hoxe, porén, toca outra cousa.

Parabéns aos COMITÉS.