Worm hole
Hai un par de días estiven a ver un documental de divulgación científica sobre como sería unha nave extraterrestre e como poderíamos reproducila. A conclusión da reportaxe é que, neste momento, a humanidade ten coñecementos teóricos para poder viaxar a outros lugares do universo.
O motor desa hipotética nave funcionaría sobre os principios da física do século XX baseados na teoría da relatividade. O que vén a dicir Einstein é que o espazo e o tempo son mesma cousa, algo así como un colchón dunha cama. Que ocorre cando me deito na cama? Que o colchón afunde. Do mesmo xeito ocorre con contínuum espacio-temporal, unha masa pode curvalo:
Cando unha masa chega a ser suficientemente grande non só "afunde" o continuum espazo-tempo, senón que crea ao seu redor un campo gravitacional tan forte que nin tan sequera a luz pode escapar del. Aparece unha rexión escura no universo, un buraco negro solitario.
Se imaxino que o universo é un folio, podería facer que esquinas opostas se tocasen só con dobralo.O mesmo podería facer co universo. Como? Moi simple.
Para ligar os dous planos só se necesita dúas masas suficientemente grande para que os seus campos gravitacionais se confundan e que se xere un wormhole.
Un buraco de miñoca é, esencialmente, unha ponte entre dous puntos afastadísimos do universo. Ademais, dado que o espazo e o tempo veñen sendo unha mesma cousa unha mesma cousa, non só sería posíbel viaxar de aquí a outras galaxias, senón de agora a outros tempos.
Ligar cousas que non teñen unha ligazón paréceme fascinante. Buscar os vincallos acubillados do universo é unha tarefa aglaiante. Pregúntome se podemos achar outros buracos-vencello máis próximos. Non é máis que dobrar unha folla de papel para facer que se toquen ou seus extremos.
Chúzao
del.icio.us
Que sorpresa! Acabo de saber de ti nestes espazos...
SAÚDOS
Acuática | 02-07-2008 - 18:48:12 GMT 1 #